8 Temmuz 2009 Çarşamba

Geçmişin İzleri

reci dertlendi ve yanına geldi günlüğüm. Zaten ne zaman sıradan bir vakitte geldi ki yanına ? hani sana son yazışımda anlatmıştım ya dünyada karşıma çıkabilecek en iyi insan çıktı ve kaybettim diye kaybetmemişim aslında o gün ertesi günü geri geldi peki gitmemek üzerine miydi? öyle olmasını çok istedim istiyorum isteyeceğim de ama sanırım onu kaybediyorum ben.Hayatımdaki "sil baştan"ı anlattım O'na inansa da güvenemedi bana bir türlü..Haklıydı neden güvenecekti ki..Hani yine son yazımda bekleyeceğim demiştim ya yok hayır bekleyemeyeceğim biliyorum sanırım beklemenin ölümden zor olduğunu farkettim ve kolaya kaçarım diye düşünüyorum.Nietzche insan gerektiği kadar yaşamalıdır hayatı boyunca fırsatlar bulur en büyüğünü değerlendiremediğini farkettiğinde hayatını sonlandırmalıdır demişti.Evet hayatımdaki en büyük fırsatı kaçırdım kaçırıyorum bu da yeterince yaşadığımı gösteriyor sanırım.Seni çok sevmiştim keşke geçmişimi değiştirebilseydm bu elimde değil ama günümü ve geleceğimi senin doğrultunda bana göre yanlış şeyler olsa bile değiştirmeyi göze almıştım ki değişiyordu herşey...gel ve yüzüme bak seni ne kadar sevdiğimi anlayacaksın zaten ama yüzüme bakmadan bırakıp gitme beni bu hayatta sana gerçekten ihtiyacım var sana o kadar çok alıştım ki bilemezsin bunu..Hani insanın herhangi bir organında bir bozukluk olunca en değerlisi o olurmuş şuanda kalbim çok fena acıyor ilacı sende değil ilacın ta kendisi sensin..İlk kez arkadaşlarıma bir kız arkadaşımdan bahsettim ki bahsetmeme gerek de kalmadı hepsi anladılar zaten ama en önemlisi ailemle ilk kez böyle birşey konuştum..Sms te gülümsemen bile yetti sanırım bilmiyorum ama beni biçare bırakıp gitme "buralardan gitme buralar gitsin sen gitme" sana çok ihtiyacım var çünkü...Beni sen adam ettin kal yanımda...